Saber estar-ie y ser.
En a soziedat d'as meyas tintas y d'o politiqueo o que ye más fazil, a órmino, ye dizir o que os atros quieren sentir. Ye más fázil si no quiers tener problemas sozials, ye platero. Ye más defízil a ran interior. Ye más defízil a o ran d'a coderenzia propia. Ye más defízil estar una boz que resuena que una boz simpla que charra y charra. Se puede chilar nomás ta fer-se o protagonista o se puede fablar sin debantar a boz, no cal, y fer que as parolas queden tallatas en placas de marbre. Por ixo, en una soziedat tan correutamén fata en a suya ripresentazión esterior, sentir bozes que dizen seguntes que cosas, en seguntes que ambiéns, y seguntes de que forma, aduya a sentir-se una mica millor cada diya.
Iste zaguer cabo de semana emos bistos dos exemplos. Contestos complicaus ta dezir o que deziban, responsabilidat ta dezir-lo sin faltar a ningún, pero dixando platero o que cal dezir. Fuera d'o bullizio, fuera d'o rudio ambién. Tenemos a un autor ya mayor, que nunca no ha amagato o que deseyaba ta o suyo país, y que, con l'ambiesta posada en as eleuzions d'Escozia en breu, que bien podesen dar una pintacoda a la situgazión nazional d'Europa, ha fablato d'as suyas intinzions. Dize Sean Connery, "Tornaría a bibir-ie en una Escozia independién". Asinas que amigos escozeses que leyez as purnas, si querez que un buen pizco d'impuestos pasen a las buestras arcas nazionals, toz a botar a SNP. Free Scotland!. (Por zierto, ixo si que estaría un abiso ta atros nazionalismos, si mesmo lo Reino Chunito, no tan chunito, se creba). Una Escozia, que amás, tresbatió a suya independenzia o mesmo año que Aragón, en 1707.
Más amán en l'espazio, si por bella cosa s'ha feito sentir Victor Fernández, entrenador d'o Reyal Zaragoza, amás de por o buen chuego d'os suyos equipes, ye por dezir siempre as cosas tarcual las piensa. Puestar en una rueda de prensa ye más fázil, encara que siga sobre a Romareda, cuan dizió que "no se podeba chudizializar a politica". Puestar no ye tan fázil fer-ne en una telebisión publica española pensada dende y ta os "madrileños-madridistas" . Asinas que Víctor, redolato de madridistas en una telebisión que ye estatal y publica, dizió que: "Os problemas que tiengan o Madrid u lo Barcelona no son una cosaque m'intrese. A yo l'unico que me n'importa ye o que faiga o mio equipe". Con un par. Y la Champions aqui a o canto, encara con un campo biello.
Exemplos de estar en o mundo con una autitut correuta. Exemplos de que nomás cal pensar d'una forma y fer-lo bier, sino que cal fer-ne en todas as condizions y ocasions. De ser coderén con uno mesmo y de fer que os atros se faigan a pregunta: "Por qué yo cambeo siempre a mia forma de pensar depén de si charro con un o con atro?". Ixa ye a masima que guida muitas bidas. Publicas y no. De drento y fuera. Un mundo sin "doblez" ye un mundo millor. Pero encara ye luen.





