Sonrisos en a nuei de Zaragoza
Ayer tornaba enta casa mía de nueis. No plebeba. Bi eba muita chen por as carreras, dica plegar ta o mio bico. Cuasi dengún. Ye cutiano. A la fin de Conde Aranda me trobé de fito a fito con una mesacha. Mos cruzemos i me fazió un sonriso. NOmás que ixo. No s'aturó, ni m'aturé. Cosa. Nomás un sonriso de complizidat en una estrania ora y en una carrera disierta, bueda. Me'n remeré allora de atra mesacha, ista con belo en Berlín. Plebeba en o mercau turco de Kreuzberg. Plebeba de firme. O batiaguas que lebabamos se crebó nomás ubrir-lo. Yera narancha. A chentada de carrez de compra, de cochez de ninón, de bezicletas, la ulor d'as espezias, de la canal, de la plebia. Tot yera achustándose'n ta que cada trango estase una deliziosa tortura. Allora fazié una groma. Arreguié. Arreguimos. Yo iba por debán y parixeba que arreguiba solo. A mesacha con belo me guelló. No replecó cosa. Pero tamién fazió un riso. Complizidat en un mundo que s'embolicaba dentre chislas de plebia y ruedetas metalicas. Dimpués abió una bratswurt con senabe. Y uns guellos negros baxo un belo azul que me feban sonrisos ora zaga ora.
Con os sonrisos plegué enta casa mía. Os bezins ascuitaban mosica. Estié dos menutos en o sofá y metié a tele. En o mio canal preferiu m'agafó una begada más una película. Feba años que no la beyeba. Feba años que no ascuitaba ista canta. Puestar dos sonrisos, una canzión y una copa de Gran Vos cuesten una nuei. O más que una nuei. O puntos d'inflecsion. Guei ye 7 d'abril. Como podeba estar atra data. Porque de begadas as oras se confabulan, y mientras teneba pelicula, belos y guellos en a capeza, podiemos, a trabiés d'un ozeano remerar biaches pasaus, de cuan encara feba ista canzión con a guitarra. Guei nomás rechiro dentre o día por uns guellos. Que no ye broma.
I have a dream of my own
And it's mine all mine alone
Its been my friend since I was just a girl
It has a life it has a heart
It has a soul and it's a part
Of everything this woman gives the world
And it's a big dream
Big enough to share
Like a rainbow, hanging in the air
And I thank God, for making it come true
Makes me think maybe God's a woman too
Makes me think maybe God's a woman too
There's a full moon tonight
And I'm bathing in its light
Naked as the day that I was born
There is no shame beneath this sky
I have kissed the past good bye
And mended up my broken heart so torn
With a sweet sound only I can make
And it gets stronger
With every breath I take
And it's all apart of making me feel new
Makes me think maybe God's a woman too
Makes me think maybe God's a woman too
....
Por zierto, que Estricalla s'ha adebantau a toz y ha meso pistas sobre an soi estau a zaguera semana. (En as fotos parixco prou más poliu), jeje.
....
Y ayer rezentaba en Purnas en castellán que lugo sentiremos a Pau Donés cantar "S'ha feito de nuei" y bi ha muixonez que me dizen que bels atros ya paran cosas tamién en aragonés ta os mass media. ;)





