L'autoodio de l'Heraldo. Bendiendo Aragón
Puestar que siga o rencor. Encara no se sabe a que. Unas recalificazions por aqui, atras por astí. Puestar que no repleecan ni azeutan que bi aiga bozes que se'n debanten contra o liderazgo total que en toz istos años ha teniu l'Heraldo de España sobre o caminar cutiano d'o país. Puestar ixo.Qui sabe. Qui sabe porqué l'autoodio y a rebancha guidan a politicos y a iste medio ¿aragonés? ta ferno atra begada en terzena dibisión. Por ixo insisten en que ye millor no guaranziar a finanziazión en l'estatuto, insisten, tamién en que as luengas d'Aragón ye millor dixarlas morir. Tornan a lebarnos por ixe camin de a UCD y a culpa, cata, a culpa, ye de qui no refirma o microestatuto. Dibertiu estaría, si no estase porque mos chugamos l'esdebenidero d'o nuestro país.
Futuro que penderá de totas as reserbas finanzieras que as comunidaz que no han teniu de complexos han puesto rancar de l'Estau. Un futuro que prenzipia por pensar en Aragón y no en Madrid. Cosa difizil. L'Heraldo de España adibe guei en a suya informazión sobre l'estatuto un "retruecano" capau de fer meter-se royo a Goebbels. Ta la posteridat queda que la culpa de no poder adebantar en l'estatuto la tienen ¿qui si no? os catalans. Con as suyas "inadmisibles" proposas sobre o catalán en Aragón. Grazias a ixa proposa, Aragón no tendrá finanzazión sufizién, no alzará a reserba idrica, continará chusmesa por os siglos d'os sieglos. Y amás, sisquiá tendremos istoria. Acollonán. Dica Santiago Lanzuela (josemari, usanos), ixe fatidico presidén que estió una bez d'o país, tiene o suyo rencón guei en o Herald. Ta dizir que os catalans quieren qeu l'Ebro plegue dica o final. COsa de chitar culpa a os trescolanos, a os pantaners que amenazan con sobrar Yesa y dixar o territorio pleno d'augua. A culpa, os catalans.
Asinas aseguramos a zerril posizión cachirulera. Que no beye que l'enemigo no bibe en Barzelona, que nomás esfiende as suyas cosas, sino en Madrid, que tamién esfiende lo suyo, pero que mos considera tan suyos que nesexitan dixarnos sin esmo, sin recursos...sin cosa. Encara contentos y agradezius, pote de baselina en mano, os politicos que una begada creyeron que yeran aragoneses, ban goyosos y felizes enta la metrópoli ta dixarnos a toz con as bergüeñas a l'aire. Satisfecho, pleno, o poder colonial, con os pies denzima d'a nuestra espalda, fuma en una pipa de augua, d'a nuestra augua, o nuestro estatuto. Ah..os plazers carnals.





